Honger is goed voor je

Honger is goed voor je

Honger is goed voor je: een lichaam moet honger hebben om echt actief te worden.

Het ideale voedingspatroon is een stevig ontbijt, een lichte lunch en een bescheiden diner, met niets tussenin, zelfs niet iets waarvan we uitgaan dat het gezond is. Het lichaam heeft namelijk vastenperiodes nodig om echt gezond te blijven. Want honger is de trigger die een lichaam actief maakt en in beweging brengt.

Een lichaam dat te veel voedsel krijgt, komt terecht in een uitzichtloze spiraal van te weinig beweging, zwaarlijvigheid en finaal diabetes.

De spiraal wordt, volgens het topvakblad Nature, in gang gezwengeld door een moleculaire schakelaar die zelf gecontroleerd wordt door het hormoon insuline.

De schakelaar die de link verzorgt, is een transcriptiefactor (Foxa2). Transcriptiefactoren zorgen ervoor dat genen op bepaalde ogenblikken actief worden gemaakt. Foxa2 zelf wordt gecontroleerd door insuline. De factor is actief in zowel de lever, waar hij de verbranding van vetten in de hand werkt, als in de hypothalamus van de hersenen, waar een heleboel van onze dagelijkse activiteiten gestuurd worden.

Als we veel eten, of te regelmatig kleine dingen verorberen, circuleert er veel insuline en wordt Foxa2 lam gelegd, zodat er dus geen stimulans tot beweging is. Als we vasten gebeurt het omgekeerde. Dat laatste is het gezondste.

Het ideale voedingspatroon is een stevig ontbijt, een lichte lunch en een bescheiden diner, met niets tussenin, zelfs niet iets waarvan we uitgaan dat het gezond is. Het lichaam heeft namelijk vastenperiodes nodig om echt gezond te blijven. Want honger is de trigger die een lichaam actief maakt en in beweging brengt.

Een lichaam dat te veel voedsel krijgt, komt terecht in een uitzichtloze spiraal van te weinig beweging, zwaarlijvigheid en finaal diabetes.

De spiraal wordt, volgens het topvakblad Nature, in gang gezwengeld door een moleculaire schakelaar die zelf gecontroleerd wordt door het hormoon insuline.

De schakelaar die de link verzorgt, is een transcriptiefactor (Foxa2). Transcriptiefactoren zorgen ervoor dat genen op bepaalde ogenblikken actief worden gemaakt. Foxa2 zelf wordt gecontroleerd door insuline. De factor is actief in zowel de lever, waar hij de verbranding van vetten in de hand werkt, als in de hypothalamus van de hersenen, waar een heleboel van onze dagelijkse activiteiten gestuurd worden.

Als we veel eten, of te regelmatig kleine dingen verorberen, circuleert er veel insuline en wordt Foxa2 lam gelegd, zodat er dus geen stimulans tot beweging is. Als we vasten gebeurt het omgekeerde. Dat laatste is het gezondste.