Wat je moet weten over borstkanker
Veel mensen worden ooit in hun leven geconfronteerd met borstkanker. Je krijgt het zelf, je moeder wordt getroffen, of de buurvrouw… Hoe kan je de ziekte opsporen en behandelen?Kanker ontstaat wanneer er iets fout loopt in een cel, waardoor de normale groei van een cel ontregeld raakt. Kankercellen beginnen zich dan ongecontroleerd te delen, dringen door in het omliggende weefsel en richten daar schade aan.
Als borstkankercellen niet worden behandeld, zullen ze steeds verder doordringen in het omringende gezonde borstweefsel. Ze kunnen zich dan ook gaan verspreiden, onder meer via het lymfestelsel en de bloedvaten.
Borstkanker komt voor op alle leeftijden, maar de kans neemt toe naarmate men ouder wordt. De gemiddelde leeftijd ligt rond 55 jaar.
Wees er vlug bij
Een vroege diagnose van borstkanker is erg belangrijk om de overlevingskansen van de patiënte te verhogen. Daarom is het belangrijk dat je zelf alert bent voor eventuele veranderingen in je borsten. Je moet je borsten leren kennen en als je een verandering ontdekt, kan je best contact opnemen met je arts.
Veranderingen kunnen zijn:
Vroeger werd erg gehamerd op het belang van maandelijks zelfonderzoek, maar daar is men intussen van teruggekeerd. Recent onderzoek heeft immers aangetoond dat dit maandelijkse zelfonderzoek het aantal sterfgevallen door borstkanker niet doet afnemen, omdat het gezwel meestal te laat ontdekt wordt.
Mammografie
Het enige onderzoek dat borstkanker in een zeer vroeg stadium kan opsporen, is een mammografie. Als je huisarts vermoedt dat er een probleem is, zal hij je doorverwijzen naar een radioloog, die dit onderzoek bij jou zal uitvoeren.
Bij een mammografie wordt de borsten afwisselend tussen twee platen gelegd en zo plat mogelijk gedrukt. Dit kan onaangenaam of pijnlijk zijn.
Als op deze röntgenfoto een afwijking wordt vastgesteld, kan aanvullend onderzoek nodig zijn, bijvoorbeeld een echografie.
Behandelingsvormen
Als na onderzoek blijkt dat je borstkanker hebt, en als de omvang van de tumor gekend is, kan de behandeling beginnen. Er zijn verschillende behandelingen mogelijk, zoals operatie, radiotherapie en chemotherapie.
Operatie
De eerste stap in de behandeling is vaak een operatie. Afhankelijk van de grootte en plaats van de tumor en de omvang van de borst, kan de chirurg opteren voor een borstsparende operatie of een borstamputatie. Bij beide operaties onderzoekt de chirurg ook of er lymfeklieruitzaaiingen zijn. Hiervoor verwijdert hij lymfeklieren uit de oksel.
Bestraling
Vrouwen die een borstsparende operatie hebben ondergaan, krijgen ook bestralingen om achtergebleven kankercellen te doden.
Chemotherapie
Bijkomend kan ook chemotherapie gegeven worden, bijvoorbeeld als er kankercellen zijn aangetroffen in de okselklieren. Chemo is een behandeling met kankerremmende medicijnen. Deze behandeling is bedoeld om de overlevingskans te vergroten.
Kanker ontstaat wanneer er iets fout loopt in een cel, waardoor de normale groei van een cel ontregeld raakt. Kankercellen beginnen zich dan ongecontroleerd te delen, dringen door in het omliggende weefsel en richten daar schade aan.
Als borstkankercellen niet worden behandeld, zullen ze steeds verder doordringen in het omringende gezonde borstweefsel. Ze kunnen zich dan ook gaan verspreiden, onder meer via het lymfestelsel en de bloedvaten.
Borstkanker komt voor op alle leeftijden, maar de kans neemt toe naarmate men ouder wordt. De gemiddelde leeftijd ligt rond 55 jaar.
Wees er vlug bij
Een vroege diagnose van borstkanker is erg belangrijk om de overlevingskansen van de patiënte te verhogen. Daarom is het belangrijk dat je zelf alert bent voor eventuele veranderingen in je borsten. Je moet je borsten leren kennen en als je een verandering ontdekt, kan je best contact opnemen met je arts.
Veranderingen kunnen zijn:
Vroeger werd erg gehamerd op het belang van maandelijks zelfonderzoek, maar daar is men intussen van teruggekeerd. Recent onderzoek heeft immers aangetoond dat dit maandelijkse zelfonderzoek het aantal sterfgevallen door borstkanker niet doet afnemen, omdat het gezwel meestal te laat ontdekt wordt.
